06/26/2017 - دوشنبه 5 تير 1396
مشاهده خبر

کشورها چگونه دارایی مسئولان خود را بررسی و اعلام می‌کنند؟/ نقش وزیر دائم در انگلیس
1395/11/12 9:10:11 print

کشورها چگونه دارایی مسئولان خود را بررسی و اعلام می‌کنند؟/ نقش وزیر دائم در انگلیس
در بریتانیا برای انتخاب در هر پست جدید، وزیر باید مطابق «کدهای اخلاقی اداری» که در این کشور نقش قانون را ایفا می‌کنند فهرست دارایی‌های خود را که ممکن است منجر به تعارض منافع شود، تقدیم وزیر دائم کند.

گروه اقتصادی شهر- اعلام دارایی و اموال مسئولان در بسیاری از نقاط دنیا از پایه‌‌ای‌ترین اقدامات در راستای شفافیت اطلاعات و قانون آزادی اطلاعات محسوب می‌شود. چنین اقدامی گام بسیار مؤثری در جلوگیری از فسادهای اداری ساختار یافته و زدوبندهای گسترده دولتی در دستیابی به درآمدهای خارج از ضوابط و قانون در هیأت حاکمه کشورهاست.

فیلیپین

در کشوری مانند فیلیپین گزارش دارایی‌های مسئولان توسط نهادی به نام کمیسیون خدمات کشوری دریافت می‌شود. هرگاه مراجع صلاحیت‌دار اعلام کنند که اظهارات یک مقام دولتی درباره فهرست دارایی‌هایش مخدوش است، مقام مربوطه احضار شده و از وی خواسته می‌شود تا اصلاحات لازم را در گزارش دارایی‌های خود انجام دهد. گزارش دارایی‌های یک مقام دولتی به مدت 10 سال در دسترس عموم قرار می‌گیرد. پس از 10 سال این اطلاعات از بین برده می‌شود.

هند

در هند دپارتمان کارکنان و آموزش مسئول رسیدگی رسیدگی به گزارش‌ها درباره دارایی مسئولان است. وزارت کشور هند هم مسئولیت گزارش در مورد دارایی‌های مقامات پلیس هند را برعهده دارد.

افغانستان

در افغانستان اداره عالی مبارزه علیه فساد اداری افغانستان براساس قانون اساسی این کشور و با عنوان ریاست عمومی مستقل مبارزه با ارتشاء و فساد اداری در سال 1382 میلادی و به منظور مبارزه علیه فساد اداری ایجاد شد. این اداره به تهیه قانون مبارزه علیه فساد اداری پرداخت که در یک سال بعد در سال 1383 از طرف مجلس عالی وزرا به تصویب رسید و این اداره فعالیت‌های ضدفساد را در این کشور برعهده گرفت. مجلس این کشور 7 سال قبل قانون اعلام دارایی مسئولان را منتشر کرد. با مراجعه به سایت http://anti-corruption.gov.af در بخش نشر دارایی‌ها می‌توانید فهرست اموال و دارایی‌های 46 نفر از مقامات افغانی از رئیس‌جمهور و 25 وزیر عضو کابینه وی را مشاهده کنید.

تایلند

کمیسیونی به نام کمیسیون مبارزه مالی با فساد مسئولیت رسیدگی به دارایی‌های مسئولان را دارد. به منظور بررسی واقعیت درباره دارایی مسئولان، فرد متهم احضار می‌شود و فرصت مناسبی برای او در نظر گرفته می‌شود تا نسبت به ادای توضیحات، آماده کردن دلایل و حاضر کردن شواهد اقدام کند.

کره جنوبی

کمیته اخلاقی در هر وزارتخانه متشکل از مأموران دولتی مسئولیت رسیدگی به دارایی مسئولان را برعهده دارد. این کمیته 9 عضو دارد که 5 عضو آن اعضایی خارج از وزارتخانه هستند. در صورتی که اعضای کمیته تأیید کنند اشتباه مقامات در اعلام دارایی‌هایشان غیرعمدی بوده است، مقامات این فرصت را دارند که گزارش دارایی‌های خود را اصلاح کنند.

آلبانی

در کشوری مانند آلبانی بازرس عالی و بازرس مقدماتی به ترتیب گزارش‌های دارایی مقامات را بررسی می‌کنند. گزارش‌های مقمات این کشور درباره دارایی‌هایشان به مدت 10 سال نگهداری می‌شود.

مکزیک

دبیرخانه‌ای به نام دبیرخانه وظایف عمومی موظف به رسیدگی به دارایی مسئولان این کشور است. این دبیرخانه می‌تواند به منظور تأیید مدارک مقامات، مبادرت به حسابرسی کند. زمانی که اسناد کافی دال بر این امر وجود داشته باشد که اموال مسئولان به نحو آشکاری بیش از درآمد قانونی او بوده است، دبیرخانه می‌تواند احضاریه صادر و مسئول مربوطه را بازخواست کند.

کنیا

براساس قانون این کشور نهادهای مختلفی تعیین شده‌اند که هر یک مسئولیت جمع‌آوری گزارش‌های گروه‌های مشخصی از مقامات رسمی درباره دارایی‌هایشان را برعهده دارند. مطابق قوانین قضایی و حقوقی این کشور می‌توان از مقام رسمی درخواست کرد گزارش خود در مورد اطلاعات از قلم افتاده متعارض یا متناقض را شفاف کند. در قانون این کشور اطلاعات دارایی‌های مقامات محرمانه است.

غنا

در این کشور گزارش دارایی مسئولان برای حسابرس کل ارسال می‌شود. مطابق قانون این کشور ادعای تخلف مقام سیاسی از قانون باید تسلیم مأمور عالی رتبه عدالت اداری شود، مگر در موردی که شخص مورد نظر گواهی کتبی دال بر تخلف یا عدم تبعیت داشته باشد.

برزیل

در برزیل کمیته‌های درآمدهای فدرال نقش نظارت بر دارایی مسئولان را دارند. هر شخصی می‌تواند از مرجع اداری ذی‌ربط رسیدگی در مورد ادعای هرگونه تخلف از قانون اعلام دارایی مسئولان را درخواست کند. به منظور ارائه براسی رسیدگی، درخواست نامه باید به صورت کتبی و مهر شده شامل دلایل و اطلاعات مربوط به مورد تخلف توسط شاکی تهیه شود.

ایران

در کشورمان براساس اصل 142 قانون اساسی، دارایی رهبر، رئیس‌جمهور، معاونان رئیس‌جمهور، وزیران و همسر و فرزندان آنان قبل و بعد از خدمت توسط رئیس قوه قضاییه رسیدگی می‌شود که برخلاف حق افزایش نیافته باشد. در اجرای این قانون مجلس در سال 91 طرحی را با عنوان طرح یک فوریتی رسیدگی به دارایی مقامات، مسئولان و کارگزاران نظام جمهوری اسلامی ایران به مجلس شورای اسلامی تقدیم کرد. این طرح بعد از رفت‌وآمدهای چندگانه بین مجلس و شورای نگهبان نهایتا در آبان‌ماه سال 94 در مجمع تشخیص مصلحت نظام به تصویب رسید و 14 آذر سال گذشته برای اجرا ابلاغ شد. براساس ماده 6 این قانون قوه قضاییه موظف بود حداکثر ظرف مدت 6ماه پس از لازم‌الاجرا شدن این قانون، آیین‌نامه اجرایی قانون را تهیه و پس از تأیید رئیس قوه قضاییه ابلاغ کند. تدوین آیین‌نامه این قانون با تأخیر در قوه قضاییه آغاز شده و مراحل آخر خود را طی می‌کند. براساس این قانون مسئولان و مدیران کشور از روسای قوا گرفته تا مدیران میانی کشور موظفند فهرست دارایی‌های خود، همسر و فرزندان‌شان را مطابق آیین‌نامه‌ای که در قوه قضاییه تصویب می‌شود، پیش و پس از مسئولیت به قوه قضاییه اعلام کنند.

ترکیه

قوانین این کشور دپارتمان‌های مختلفی را برمی‌شمرد که هر یک مسئول جمع‌آوری گزارش‌ای گروهی از مقامات عمومی هستند؛ به عنوان مثال اعضای پارلمان و اعضای کابینه، گزارش‌های خود را تسلیم دفتر ریاست پارلمان می‌کنند. مستخدمین کشوری نیز گزارش‌های خود را به نهادهای متبوع یا دپارتمان منابع انسانی تحویل می‌دهند و سردفتران رسمی به وزارت دادگستری.

آمریکا

در ایالات متحده آمریکا وزرا باید طبق قانون گزارشی تحت عنوان «اعلان عمومی وضعیت مالی» ارائه دهند که این گزارش یک سند دولتی محسوب می‌شود وهر شخصی می‌تواند خواستار مشاهده این سند باشد. دارایی‌های قابل اعلام شامل درآمدها، معاملات، هدایا، هزینه‌های قابل استرداد، هزینه‌های سفر، بدهی‌ها، قراردادها یا موافقتنامه‌ها، مشاغل غیردولتی و پاداش‌های دریافتی بیش از 5 هزار دلار که از سوی یک منبع واحد پرداخت شده باشند، می‌شوند. همچنین منفعت‌های حاصل از منافع نیز باید در گزارش قید شود که این امر برگه سهام و اوراق قرضه و دیگر اوراق بهادار، منافع مربوط به مستمری‌ها، معافیت‌های مالیاتی، دارایی‌های به امانت گذاشته شده، حساب‌های بانکی شخصی، دارایی‌های منقول، محصولات تجاری، احشام، اعتبارات و دیگر وجوه قابل وصول و منافع حاصل از حراج یا سرمایه‌گذاری‌ها را دربرمی‌گیرد. البته نیازی به اعلام وسعت زمین و سایر موارد جزئی نیست، اما اگر دارایی غیرمنقول موضوع اعمال تجاری قرار گیرد، باید نوع تجارت و محل آن نیز اظهار شود. ضمن این که مقام مسئول باید اطلاعاتی را در مورد دارایی‌های همسر و فرزندان تحت تکلف خود در موارد تعیین شده ارائه کند. اعضای کنگره و مقامات بلندپایه بخش‌های اجرایی ایالات متحده باید روز پانزدهم ماه می هر سال فرم‌هایی را که دربرگیرنده فهرست دارایی‌ها، مسئولیت‌ها و درآمدها – شامل حقوق ماهانه دریافتی آنها از دولت- معاملات و هدایای دریافتی در سال گذشته است را تکمیل کنند. البته نیازی به درج فهرست همه اموال نیست بلکه در مواردی که این اموال برای آنها درآمدزا هستند باید ثبت شوند و به همین دلیل محل سکونت مقامات معمولا در فهرست دارایی‌ها ثبت نمی‌شود، اما مقامات منبع درآمد همسرشان را نیز گزارش می‌دهند.

بریتانیا

در بریتانیا برای انتخاب در هر پست جدید، وزیر باید مطابق «کدهای اخلاقی اداری» که در این کشور نقش قانون را ایفا می‌کنند فهرست دارایی‌های خود را که ممکن است منجر به تعارض منافع شود، تقدیم وزیر دائم کند. این فهرست نه‌تنها باید دربرگیرنده دارایی‌های شخصی وزیر باشد، بلکه شامل دارایی‌های همسر یا شریک، فرزندان تحت تکفل تا سن خاصی، تراست (شرکت‌هایی) که وزیر، همسر یا شریک وی در آن امین یا ذی‌نفع‌اند و همچنین همکاران نزدیک او می‌شود. وزیر دائم، معاون وزیری است که در استخدام سازمان استخدام کشوری انگلیس است و هیچ وزیری حق تغییر آن را ندارد، سمت او اجرایی است و سیاست‌های دولت را اجرا می‌کند و مسئول حسابرسی و پاسخگویی به پارلمان در زمینه امور مالی است.

rating
  نظرات

هیچ نظری ثبت نشده است.

نام شما
پست الکترونیک
وب سایت
عنوان
نظر
تصویر امنیتی CAPTCHA
کد را وارد کنید
چندرسانه ای
چندرسانه ای
موزه صنعت برق

نظرسنجی
به نظر شما ریس جمهور آینده کدام مساله را در اولویت مسائل دولت خود قرار دهد؟



ثبت نظر  مشاهده ی نتیجه  انصراف
آخرین اخبار