08/20/2017 - يكشنبه 29 مرداد 1396
مشاهده خبر

آزادی اطلاعات، حریم خصوص را حفظ می کند/ سازمان‌ها باید اطلاعات‌مان را به ما بدهند/ دیگر اطلاعات غلطی از ما نگهداری نمی شود
1395/12/11 8:40:26 print
دکتر نمکدوست در تبیین ضرورت اجرای قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات
آزادی اطلاعات، حریم خصوص را حفظ می کند/ سازمان‌ها باید اطلاعات‌مان را به ما بدهند/ دیگر اطلاعات غلطی از ما نگهداری نمی شود
هر اطلاعی که از شما نزد سازمان‌های دولتی وجود دارد نه‌تنها باید به درخواست شما در اختیارتان قرار بگیرد، بلکه فرصت اصلاح را نیز باید به شما بدهند. شما به سازمانی مراجعه می‌کنید و متوجه می‌شوید اطلاعاتی که درباره شما در آن سازمان وجود دارد اشتباه است. باید بتوانید آن را اصلاح کنید .

گروه سیاسی شهر- دکتر حسن نمکدوست استاد ارتباطات و روزنامه‌نگاری با اشاره به معطل ماندن اجرای قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات مصوب 1388 مجمع تشخیص مصلحت نظام گفت: اجرای قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات تأثیر مستقیمی بر حفظ حریم خصوصی در کشور دارد. در همه جای دنیا قانون حریم خصوصی از بحث آزادی اطلاعات جداست. این‌ها دو ساحت هستند. همه مطالعات گویای این نسبت هستند که در کشورهایی که آزادی اطلاعات به موضوع جدی‌تری در جامعه تبدیل شده است، حریم خصوصی نیز بیشتر رعایت می‌شود. به طور متقابل کشورهایی که کمتر به آزادی اطلاعات درآنها پرداخته شده، جوامعی هستند که حریم خصوصی راحت‌تر در آن نقض می‌شود. این یک نسبت واقعی است. در همه کشورها وقتی آزادی اطلاعات نیست حریم خصوصی نقض می‌شود؛ آزادی اطلاعات هست حریم خصوصی بهتر حفظ می‌شود.

نمکدوست افزود: عین همین فرض درخصوص امنیت ملی نیز وجود دارد. برخی می‌گوید حق دسترسی، امنیت ملی را به خطر می‌اندازد. این در حالی است که در کشورهایی که حق دسترسی آزاد به اطلاعات قوی‌تر است، سطح امنیت مالی بالاتر است. جاهایی که حق دسترسی ضعیف‌تر است سطح دسترسی پایین‌تر است. البته اگر امنیت ملی را به معنای دقیق کلمه‌اش در نظر بگیریم. به همین خاطر ما توقع نداریم در کره شمالی امنیت ملی بالاتر باشد.

مدیر مرکز آموزش روزنامه همشهری از محسن اسماعیلی، یونس شکرخواه، سعیدرضا عاملی، حسام‌الدین آشنا و خودش به عنوان همکاران نگارش آیین‌نامه اجرایی قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات نام برد و گفت: در قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات در ایران افراد حق دسترسی به اطلاعات شخصی خودشان در دستگاه‌ها را دارند. این مسئله از آنجا اهمیت دارد که افراد باید بتوانند اطلاعاتی که احتمالا به غلط از آنها در سازمان‌ها وجود دارد را اصلاح کنند. به عنوان مثال شما می‌توانید به دادستانی مراجعه کنید و از دادستان بخواهید تا پرونده‌ تان را بدهد و آن را ملاحظه کنید. پس از اجرای این قانون می‌توانید از دادستانی بخواهید فیلم‌هایی را که از شما در اختیار دارد تحویل‌تان دهد تا ببینید. ما براساس قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات باید بتوانیم از دادستانی عکس‌هایی را طلب کنیم که از ما تهیه شده است و خودمان نداریم.

حسن نمکدوست با بیان این که آزادی اطلاعات و حریم خصوصی 2 بحث مجزا هستند و نهادهای روزنامه‌نگاری دنیا 2 آیکون ثابت Right of Access و Privacy دارند تصریح کرد: گویی این‌ها 2 کمپین اصلی هستند که ذهن روزنامه‌نگارها را در همه جای دنیا به خودشان مشغول کرده‌اند. این که چگونه از حریم خصوصی حفاظت کنیم و چگونه آزادی دسترسی به اطلاعات را تقویت کنیم.

وی با اشاره به این که قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات در مرحله اجرا پیچیدگی دارد و محل بحث متخصصان است تصریح کرد: در کشورهایی مانند سوئد که دسترسی آزاد به اطلاعات یک فرهنگ تلقی می‌شود، بحث جدی‌ای وجود دارد که آیا می‌توان اطلاعات هویتی پدر و مادرهایی که نسبت ژنی با فرزند دارند ولی به صورت عرف پدر و مادر نیستند را فاش کرد. در موضوعاتی همچون رحم اجاره و استفاده از تخمک زن دیگر بحث‌های جدی در بلژیک و سوئد وجود دارد. در این کشورها طبق قوانین باید هویت اشخاصی که رحم خودشان را اجاره می‌دهند مکتوم باقی بماند. این بحث مطرح است که آیا فرزندی که به سن بلوغ رسیده می‌تواند درخواست اطلاعات مادر بیولوژیک خود را کند؟ آیا باید به او اطلاعات داد یا نه؟ این موارد ذیل دسترسی به اطلاعات اشخاص در قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات محل بحث است.

به گفته نمکدوست «هر اطلاعی که از شما نزد سازمان‌های دولتی وجود دارد نه‌تنها باید به درخواست شما در اختیارتان قرار بگیرد، بلکه فرصت اصلاح را نیز باید به شما بدهند. شما به سازمانی مراجعه می‌کنید و متوجه می‌شوید اطلاعاتی که درباره شما در آن سازمان وجود دارد اشتباه است. باید بتوانید آن را اصلاح کنید.»

این استاد روزنامه‌نگاری دانشگاه تصریح کرد: در حال حاضر ابناء بشر توسط حکومت‌ها مانیتور می‌شوند. در واقع دولت‌ها و بخش خصوصی به طرز حیرت‌انگیزی ما را ملاحظه می‌کنند. ما خیلی ساده پروفایل‌های خودمان را در فیس‌بوک و سایر شبکه‌های مجازی پر می‌کنیم و تصاویر خودمان را آنجا می‌گذاریم. من ممکن است به اطلاعات دوستی که سال‌هاست او را ندیده‌ام دسترسی نداشته باشم اما فیس‌بوک به او دسترسی دارد. مالک اطلاعاتی که شما روی فیس‌بوک می‌گذارید طرف مقابل است. حق دسترسی آزاد به اطلاعات رابطه را دو طرفه می‌کند. ما هم می‌توانیم اطلاعات خودمان را که آنجا هست ببینیم. همه این‌ها به این معناست که در واقع داریم سازمان طرف مقابل‌مان را کنترل می‌کنیم. هرچقدر دسترسی ما به اطلاعات عمیق‌تر و وسیع‌تر باشد، ما در حفظ وضعیت خودمان مشارکت می‌کنیم. به همین علت است که می‌گوییم هرچقدر دسترسی آزاد به اطلاعات قوی‌تر باشد حریم خصوصی نیز بهتر حفظ می‌شود.

در مواد 6 و 7 قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات آمده است «درخواست دسترسی به اطلاعات شخصی تنها از اشخاص حقیقی که اطلاعات به آنها مربوط می‌گردد یا نماینده قانونی آنان پذیرفته می‌شود» و «موسسه عمومی نمی‌تواند از متقاضی دسترسی به اطلاعات هیچ‌گونه دلیل یا توجیهی جهت تقاضایش مطالبه کند.» این اطلاعات شخصی شامل هوّیت، احوال شخصی، وضعیت فردی، عقاید و باورها، پست الکترونیکی، عکس و فیلم و صوت و تصویر و عادات رفتاری و فردی از قبیل نام و نام خانوادگی، محل و تاریخ تولد، ازدواج، طلاق، مشخصات همسر، والدین و فرزندان، نسبت خانوادگی، ناراحتی‌های جسمی و روحی، شماره حساب بانکی و رمز عبور، محل کار و سکونت و همچنین اطلاعات شخصی مربوط به انجام امور تجاری، شغلی، تحصیلی، مالی، آموزشی، اداری، پزشکی و حقوقی می‌شود.

 

 

rating
  نظرات

هیچ نظری ثبت نشده است.

نام شما
پست الکترونیک
وب سایت
عنوان
نظر
تصویر امنیتی CAPTCHA
کد را وارد کنید
چندرسانه ای
چندرسانه ای
موزه هنرهای ملی

نظرسنجی
به نظر شما ریس جمهور آینده کدام مساله را در اولویت مسائل دولت خود قرار دهد؟



ثبت نظر  مشاهده ی نتیجه  انصراف
آخرین اخبار