07/22/2017 - شنبه 31 تير 1396
مشاهده خبر

وقتی با آرشیو میانه خوبی نداریم/ حافظه هایی که به دردمان نمی خورند
1396/2/25 8:14:56 print
از روزنامه‌هاي 1900 نيويورک تا تهران 1396
وقتی با "آرشیو" میانه خوبی نداریم/ حافظه هایی که به دردمان نمی خورند
بوسول معتقد است در اين ساختمان خبري از فراموشي نيست. او مي‌پرسد: «دوست داريد بدانيد دونالد ترامپ درباره مسلمان‌ها چه نظري داشت؟» دو کلمه کليدي را وارد مي‌کند: ترامپ- مسلمانان. مقاله‌اي از هشتم دسامبر 2005 سر بيرون مي‌آورد که دونالد ترامپ در آن خواهان اين شده که جمهوري‌خواهان براي جلوگيري از ورود مسلمانان کاري کنند. بوسول مي‌گويد: «مي‌بينيد؟ راه فراري نيست.

اوايل قرن 20 است و نيويورک در دست‌ دار‌و‌دسته مافيايي ايتاليايي-آمريکايي. در خيابان دست دراز مي‌کنيد و يک تاکسي جلوي پايتان مي‌ايستد. تصوير متعارف از تاکسي زرد نيويورکي را کنار بگذاريد. اينجا تاريخ قديم با شما صحبت مي‌کند. يک درشکه با اسب جلوي شما ايستاده، درحالي‌که روزنامه نيويورک‌تايمز سال‌هاي 1900 را در دست داريد. آيا اين تاريخي فراموش شده است؟ يا تصويري است که فقط در فيلم‌هاي هاليوودي بازسازي مي‌شود؟ بت آنه بوسول، دبير بخش آرشيو روزنامه نيويورک‌تايمز اما مي‌گويد در زيرزمين ساختمان بزرگ نيويورک‌تايمز، تاريخ در دست شماست: «اينجا فقط آرشيو نيست. اينجا تکه‌اي زيبا از جهان است. کار سختي که جواب داده و درست کار مي‌کند.»
دي سال 1391 است، هوا سرد و آسمان از غبار پديده گلخانه‌اي، تاريک. در صندلي درب و داغان تاکسي‌هاي ويژه کتابخانه ملي لرز مي‌زني تا ون سبز‌رنگ پر شود. موبايلت را در جست‌وجوي آنتن اينور و آنور مي‌کني. اينجا بين تاريخ و آينده ‌گير کرده‌اي. ون بالاخره پر مي‌شود و در بالا و پايین‌هاي چاله‌چوله‌ها سرت به اينور و آنور مي‌خورد. آيا اينجا آينده فراموش‌شده است؟ يا هيچ‌کس قرار نيست تلاشي براي بهترشدن کند؟ مسئول آرشيو روزنامه‌هاي کتابخانه ملي مي‌گويد: «آقا من تو عمرم اندازه اين چند روز کار نکردم. مگه چندبار بايد تا خزانه برم و بيام؟ سفارش بيشتر از پنج جلد آرشيو روزنامه در روز ممنوعه. براي روزنامه‌هاي قبل از سال 70 هم بايد مجوز داشته باشي.» تاريخ ما همين‌جا متوقف مي‌شود. جايي اوايل سال‌هاي 70 شمسي. روزنامه‌هاي دهه 70 را جرأت نداري باز کني و روزنامه‌هاي دهه 80 هم درحال نابودي است. با هر ورق‌زدن، ممکن است کاغذها پاره شوند. چيزي به اسم آرشيو‌کردن و نگهداري تاريخ معنا ندارد. انگار اينجا همه دوست دارند گذشته فراموش شود و سراغي از آن نگيرند. 
آنه بوسول معتقد است در اين ساختمان خبري از فراموشي نيست. او مي‌پرسد: «دوست داريد بدانيد دونالد ترامپ درباره مسلمان‌ها چه نظري داشت؟» دو کلمه کليدي را وارد مي‌کند: ترامپ- مسلمانان. مقاله‌اي از هشتم دسامبر 2005 سر بيرون مي‌آورد که دونالد ترامپ در آن خواهان اين شده که جمهوري‌خواهان براي جلوگيري از ورود مسلمانان کاري کنند. بوسول مي‌گويد: «مي‌بينيد؟ راه فراري نيست. ترامپ امسال ترامپ نبوده او سال‌هاست که وجهه آمريکا، دنياي مسلمانان و آزادي‌ مذهبي را خراب مي‌کند.» سفر در طبقه زيرين نيويورک‌تايمز سفر در دايره‌المعارفي بزرگ است که هر روز بر حجم آن افزوده مي‌شود. اينجا هرچه بخواهيد، مي‌توانيد پيدا کنيد. همه‌چيز در دسترس است، چه به صورت ديجيتال و چه به شکل فيزيکي‌اش. «اين زندگي است. تنفس در تاريخ. در تمام سال‌هاي نيويورک‌تايمز. اينجا چيزي کهنه نمي‌شود.»
به گزارش وقایع اتفاقیه روزنامه نيويورک‌تايمز متعلق به شرکت نيويورک‌تايمز است که مالک 18 روزنامه ديگر ازجمله اينترنشنال هرالد تريبيون و بوستون گلوب نيز هست. اين روزنامه از سال ۱۸۹۶ در مالکيت خانواده سالزبرگر قرار دارد. رئيس هيأت‌مديره کنوني کمپاني نيويورک‌تايمز، يکي از اعضاي اين خانواده به نام آرتور سالزبرگر جونيور است. اعتبار و نفوذ روزنامه نيويورک‌تايمز در آمريکا به حدي است که از آن به‌عنوان «منبع ملي» ياد مي‌شود. منبع ملي به روزنامه‌هايي اطلاق مي‌شوند که در کتاب‌ها و نوشتارها، از بايگاني آنها به‌عنوان مدرک و سند، منابع تاريخي ياد مي‌شود. روزنامه نيويورک‌تايمز در سال ۱۸۵۱ميلادي در شهر نيويورک در ايالات‌متحده آمريکا آغاز به کار کرد و تاکنون موفق به دريافت ۱۱۲ جايزه پوليتزر (معتبرترين جايزه روزنامه‌نگاري) در دنيا شده‌ است که از اين لحاظ در ميان ديگر روزنامه‌هاي جهان رکورددار محسوب مي‌شود. اين روزنامه، پيشگام دنياي مدرن نيز بود. نيويورک‌تايمز جزء اولين روزنامه‌هاي کثيرالانتشار جهان بود که چاپ نسخه کاغذي خود را رها کرد و يکسره در آغوش دنياي ديجيتال قرار گرفت اما فارغ از تمام اينها، خبر بد براي طبقه منفي پنج تا منفي 12 ساختمان نيويورک‌تايمز و کارکنان آن چيست؟ 
بوسول مي‌گويد: «ما از اکتبر تا نوامبر کار مي‌کرديم. هرکدام از ما از روزنامه‌ها و مجلات مختلفي که اين کمپاني منتشر مي‌کرد، آرشيو درست مي‌کرديم. تقريبا هرکدام وظيفه داشتيم به 1900 صفحه در سال رسيدگي کنيم. ما اين دايره‌المعارف عظيم را سامان داديم. کار ما تا سال 2016 طول کشيد ولي حالا ديگر نيازي به ما نيست؛ راه ديگري نيست. جهان تغيير کرده و حالا ما کاغذ کمتر استفاده مي‌کنيم. همه‌چيز اتومات شده است و صفحات خودشان راهي بايگاني مي‌شوند.»
بهار 96 است؛ هرروز از کنار ساختمان کتابخانه ملي رد مي‌شوم تا به دفتر روزنامه برسم. به کتابخانه ملي زنگ مي‌زنم. اوضاع هنوز همان‌طور است که در دوران دانشجويي‌ام بود. بيشتر از پنج روزنامه نمي‌شود از خزانه برداشت. غروب روزنامه‌هاي ما جمع مي‌شود، نسخه‌هايي براي کتابخانه ملي فرستاده و مابقي به فراموشي سپرده مي‌شوند. 

rating
  نظرات

هیچ نظری ثبت نشده است.

نام شما
پست الکترونیک
وب سایت
عنوان
نظر
تصویر امنیتی CAPTCHA
کد را وارد کنید
چندرسانه ای
چندرسانه ای
موزه صنعت برق

نظرسنجی
به نظر شما ریس جمهور آینده کدام مساله را در اولویت مسائل دولت خود قرار دهد؟



ثبت نظر  مشاهده ی نتیجه  انصراف
آخرین اخبار