زهرا بهروزآذر /مدیرکل امور بانوان شهرداری تهران

اهمیت شیردهی به کودکان نوزاد باعث شده است تا در جهان هر سال اول ماه اوت را به عنوان روز جهانی تغذیه با شیر مادر در نظر بگیرند و با تمسک به این مناسبت هرسال موضوع شیر مادر به  عنوان یک مسأله دارای اولویت در جهان مطرح شود و مورد توجه رسانه‌ها و جامعه قرار گیرد. 

تغذیه با شیر مادر در تربیت مذهبی ما در اسلام نیز مورد تأکید بسیار قرار گرفته است. پیامبر اکرم اسلام (ص) می‌فرمایند: هیچ شیری برای نوزاد بهتر از شیر مادر نیست. و امام صادق (ع) در حدیثی که از ایشان روایت شده است می‌فرمایند که « اشکالی ندارد که زن کودک را در حال نماز با خود بردارد و در حالیکه تشهد می خواند به او شیر دهد». این تأکیدهای مکرر و پُرمایه، امروز با یافته‌های علمی در حوزه پزشکی و روان‌شناسی نیز توسعه یافته‌اند. اهمیت شیردهی هم برای سلامت کودک در دوران نوزادی و هم برای سلامتی جسم و روح مادران در بسیاری از سندها و توصیه‌ نامه‌های سازمان جهانی بهداشت مورد تأکید است و بازگرداندن نوزادان به آغوش مادران به خصوص در یک سال اول پس از زایمان به یکی از سیاست‌های مهم حوزه سلامت در کشورهای مختلف تبدیل شده است. 
موضوعی که امروز و به این بهانه می‌خواهم به آن بپردازم، میزان مدارای فردی و اجتماعی و کالبدی ما در خانواده، محیط کار و زندگی و در تعاملات روزانه در شهر با مادرانی است که نوزادی در آغوش دارند. ناملایمت‌ها و سختی‌هایی گاه و بیگاه در این سه محیط برای مادران گاه باعث می‌شود علی‌رغم وجود زمینه‌های اولیه مادران و به خصوص مادرانی که حضور اجتماعی پررنگ‌تری دارند، از این خیر بگذرند و شیردهی را متوقف کنند و نوزداشان را با شیرخشک و مکمل‌های دیگر تغذیه کنند. 
درک دشواری‌های این مادران به خصوص در محیط‌های شهری هم در سطح فردی و گروهی و هم در سطح سیاست‌گذاری شهری باید مورد توجه و تدقیق قرار گیرد. ایجاد فضاهای امن برای شیردهی مادر و کودک در اماکن عمومی یکی از این سیاست‌هاست که مثلاً در سالهای گذشته با راه‌اندازی ۲۸ اتاق مادر و کودک در فضای شهری تهران دنبال شد. سیاستی که باید در همه اماکن عمومی مشابه نیز اجرا شود و همواره محیطی ایمن و مطمئن برای مادران – و در سطحی کلان‌تر والدینی – که نوزاد دارند فراهم شود. 
در سطح فردی و گروهی هرکدام از ما شهروندان به عنوان یک کارمند اداری، مغازه‌دار، راننده تاکسی و مانند اینها می‌توانیم با نرمش و مدارا با مادری که کودک بی‌قراری دارد محیطی مناسب برای استقرار و آرامش گرفتن مادر و کودک و پنج دقیقه شیردهی برای آن‌ها فراهم کنیم. کودک نوزاد وقتی بی‌قرار شیرمادر می‌شود دیگر مفهوم زمان و مکان را نمی‌توان برایش توضیح داد. براساس همین شناخت ساده از کودک اگر راننده تاکسی هستیم می‌توانیم با ۳-۴ دقیقه توقف در کناری، فضا را برای مادری که نوزاد بی‌تاب دارد فراهم کنیم. اگر در مترو و اتوبوس هستیم صندلی مناسبی را به مادر و نوزاد بدهیم و اطرافشان را جوری آماده کنیم که مادر بدون دغدغه نوزادش را شیر بدهد. اگر مغازه‌دار هستیم یک صندلی در کنجی نسبتاً کم و رفت و آمد  و امن برای پنج دقیقه می‌تواند یک مادر و نوزاد را به آرامش برساند. 
اینکه مادران برای شیردهی به نوزادانشان معذب نباشند و محیط شهری برایشان به مانعی تبدیل نشود، اصل مهمی است که باید همه ما کمک کنیم به انجام برسد. عوامل بازدارنده زیادی هستند که باعث می‌شوند کودکان از شیرمادر محروم شوند، یک همدلی اجتماعی نیاز است تا ما به عنوان یک شهروند یکی از این موانع نباشیم. وظایف سیاست‌گذاران و مدیران شهری و دولتی هم به جای خود مهم است و این تمنا برای مراعات اجتماعی نافی مسؤولیت‌های مکمل آنها نیست، همانطور که در دو سال اخیر نیز رویکرد محوری شهرداری تهران در تعریف و اجرای مسؤولیت‌های مدیریت شهری بر شعار محوری «تهران شهری برای همه» متمرکز بوده است.

۱۱ مرداد ۱۳۹۹ - ۲۰:۳۴
کد خبر: 3076

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • 2 + 10 =