معضل پارک چند لایه در خیابان‌ و شغلی برای جوانان

پسر آفتاب سوخته ۲۵ ساله ای در یکی از کوچه پس کوچه‌های تهران با خیابان عجین شده است. با خیابان شلوغی که روزانه ماشین‌های بسیاری به صف ایستاده‌اند تا شاید بتوانند در ردیف اول و کنار جدول خیابان برای زمان کوتاهی پارک شوند. اجاره دادن پارک دوبله در ازای پرداخت بهای قابل توجهی، شغل او شده است در این سالها. نداشتن امنیت همچنان برای صاحبان خودرو در برابر نداشتن جای پارک دلیل کوچکی است برای افرادی که مجبورند در این خیابان‌ها پارک کنند تا کار روزمره خود را انجام دهند.

شهر؛ علاقه ای به صحبت در مورد شغلش ندارد و می‌گوید: «می ترسم این موضوع به گوش شهرداری چی‌ها برسه و همین درآمد بخور و نمیری که روزانه دریافت می‌کنم رو از دست بدم.»

پسر جوانی است که با قیافه غلط انداز و تتوی روی دستش خیلی انسان مطمئنی به نظر نمی رسد چه برسد به اینکه برای جای پارک، سراغ او برویم. ولی رانندگان جویای جای پارک به راحتی به او اعتماد می کنند و سوییچ خود را در اختیارش قرار می دهند تا جایی که روزانه بیش از ۱۰ سوییچ از  ماشین‌های ایرانی و خارجی در دستش دیده می‌شود. ماشین‌هایی که الان در بازار خودرو میلیاردی به فروش می رسند.

سوالم از او این است که چطور این اطمینان را کسب کرده، می‌گوید: «همه به من اطمینان دارند حتی اهالی محل با من همکاری می‌کنند و به راحتی پل ورودی خانه‌هایشان را برای جای پارک به من می‌دهند بدون اینکه بهایی در ازای این کار از من دریافت کنند. از کودکی مرا می‌شناسند.»

اینجا کنار خیابان محل زندگی اوست. به گفته خودش صبح خروس‌خوان از خانه بیرون می‌آید تا به محل کارش در خیابانی که از بچگی به نام او زده شده برسد. می‌گوید: «دوازده سالم بود که به اینجا آمدم و اوایل ماشین‌ها را می شستم. با سرایدار خانه‌ای ویلایی که همیشه خالی بود هماهنگ کرده بودم. ماشین‌ها را برای شستن داخل حیاط می‌بردیم ماشین را من می‌شستم و به ازای پول آب و حیاط خانه تقریبا ۶۰ درصد پولی که دریافت می‌کردم را به او می دادم. کم کم از راننده‌هایی که به من لطف داشتن رانندگی یاد گرفتم و همین جا در همین خیابان بزرگ شدم و کم‌‍کم شغلم تغییر کرد.»

با خنده می‌گوید :«خودم می دانم که شغلم غیر قانونی است. می دانم یکی از مدیران سابق شهرداری هم از مردم خواسته بود به پارکبانان پول ندهند و حتی اعلام کرد پارکبانی با قبض هم کار غیرقانونی است و باید با آنها برخورد شود. اما برخوردی نبود چون شکایتی نبود. این یک موضوع دو سر برد است که هر دو طرف راضی هستند.»

راضی است به حقوق روزمره ای که هر روز کم و زیاد می‌شود ولی هزینه یک روز زندگی ساده در جنوب شهر را تامین می‌کند از سویی هم نگران روزی نیست که شهرداری تهران عزمی جزم کند و معضل پارک فروشی چند لایه را حل کند.

از سال ۱۳۹۵ با تمدید نشدن قرارداد شرکت‌های تامین‌کننده نیروهای پارکبان عملا عمر پارکبان‌ها به پایان رسید و پرونده این طرح برای همیشه بسته شد؛ طرحی که حدود ۱۵ سال قبل به عنوان یکی دیگر از راهکارهای شهرداری تهران برای نظم بخشی به ترافیک و تردد در پایتخت آغاز شد اما پس از فراز و نشیب‌های بسیار و ابهاماتی که در عملکرد آن وجود داشت بالاخره به خاطر شفاف نبودن عملکرد پارکبان‌ها و گردش مالی پیمانکاران و نیروهای پارکبان پایان یافت.

اما این ماجرا سرآغازی بود برای پارکبانانی که هر روز بسان قارچ در کوچه پس کوچه های تهران سبز شدند و بدون هیچ مشکلی کار روزمره خود را به پایان می رسانند.

تیر ماه ۱۳۹۸ برای این موضوع فعال سازی پارک حاشیه ای هوشمند مطرح شد و مردم برای این منظور باید به سامانه تهران من مراجعه می کردند و ادامه ماجرا...

معاون سابق شهردار تهران، هوشمندسازی پارک حاشیه‌ای را مسیری برای راحتی شهروندان که برای خرید یا کار اداری مراجعه می‌کنند، دانست. چون افرادی که قصد داشتند از صبح تا شب خودروی خود را در کنار خیابان پارک کنند نرخ تصاعدی برای آنها بسیار عجیب بود.

طرح پارک هوشمند به صورت آزمایشی در منطقه ۲ تهران شروع شد، اما تا رسیدن به نقطه مطلوب برای رضایتمندی مردم فرسنگ‌ها فاصله داشت و سرانجام هم ۲۱ منطقه دیگه از این طرح تنها نوشته روی کاغذ دیدند و بس.

این شد که پارکومترها ( پارک حاشیه ای هوشمند)، همان علمک‌های زرد فانتزی کنار خیابان بی استفاده ماند و پارکبانان غیرقانونی با نرخ‌های سر به فلک کشیده روز به روز اضافه شدند.

۱۹ آبان ۱۴۰۰ - ۱۳:۱۱
کد خبر: 14289

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • 1 + 9 =