بررسی موانع تحقق مشارکت در مدیریت جامعه‌محور بحران

سرپرست سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران در ششمین کنگره سلامت مردان که با هدف بررسی وضعیت سلامت مردان در دوران پساکرونا با دو محور سلامت روان و تروما در حوادث برگزار شد، به بررسی موانع تحقق مشارکت در مدیریت جامعه‌محور بحران پرداخت.

به گزارش شهر و به نقل از روابط عمومی سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران ، علی نصیری در این وبینار ضمن بررسی وضعیت شهرهای کشور از منظر مدیریت بحران، از قرارگیری شهرهای ایران در معرض انواع حوادث و بلایا، قرارگیری کشور در پهنه خطر لرزه‌ای بالا بخصوص کلانشهرها، تعدد مناطق مستعد ناپایداری زمین‌شناختی، کم توجهی به الزامات مدیریت بحران در برنامه‌ریزی شهری و گسترش بی‌رویه شهرنشینی و توسعه نامتوازن شهرها به عنوان چالش‌های اصلی در این زمینه نام برد و در ادامه توضیحاتی در خصوص شرایط خاص کلانشهر تهران به عنوان پایتخت ارائه داد و از تراکم زیاد جمعیت، تمرکز امور سیاسی و اداری، کم توجهی به مقررات و ضوابط کاهش خطر،کمبود برنامه و توانمندی عملیاتی برای مدیریت حوادث، ناکافی بودن توان پاسخ مؤثر به حوادث و بلایا و کم توجهی به فاز بازیابی، بازسازی و بازتوانی به عنوان چالش‌های ویژه تهران یاد کرد.

به گفته نصیری؛ ناکافی بودن توان دولت‌ها برای پاسخ به بحران، تحمیل هزینه‌های زیاد به دولت و جامعه در رویکرد مدیریت متمرکز، تمایل افراد برای کمک به دلیل در معرض آسیب بودن دارایی‌ها، کوتاه بودن زمان امداد و نجات مؤثر و  به کارگیری تمامی ظرفیت‌ها و توانمندی‌های مردم  بخشی از موضوعاتی است که مدیریت بحران جامعه محور را ضروری می‌سازد.

وی در ادامه ضمن بررسی نقاط قوت و ضعف رویکرد جامعه محور مدیریت بحران، توضیحاتی در خصوص ویژگی‌های شخصیتی مردان و مشارکت اجتماعی ارائه داد و ضمن اشاره به محدودیت‌های اقتصادی مردان و مشارکت اجتماعی، از تدوین برنامه‌ای برای بررسی موانع مشارکت مردان و ارائه راه‌حل‌های قابل اجرا، توجه به ساعات کاری و زمان اندک مردان در فراخوان مشارکت‌های اجتماعی، در اختیار قرار دادن اطلاعات دقیق و به نحوی محرمانه، توجه به نقش مدیریتی و فرماندهی و تمرکز بر افزایش ظرفیت‌های قانونی و مشارکت ساختاری به عنوان ویژگی‌های برنامه مناسب برای افزایش مشارکت مردان نام برد.

بنابراین گزارش، در برنامه امسال این وبینار، علاوه بر طرح موضوعات محورهای اعلام شده در پنل های علمی با حضور اساتید و سیاستگزاران، موضوعات متنوعی همچون سواد سلامت جنسی مردان، نقش سواد سلامت روان و خود مراقبتی در مردان، تاثیر پاندمی بر سلامت روان مردان، اضطراب و مشکلات خلقی، جنبه‌های روانی و اجتماعی، مشکلات زناشویی، پاندمی و رفتارهای پرخطر نوجوانان، مصادیق خشونت در دوران کرونا و پسا کرونا، تروما تصادفات، طراحی‌های پیشگیری و مراقبت آنها، مدیریت کووید در ایران و جهان با رویکردی تلفیقی مطرح شد.

در ادامه این سمینار شاهین مظفری معاون بازیابی، توانمندسازی و مشارکت جامعه‌محور سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران به بررسی  مشارکت مردم در گروههای داوطلب شهری پرداخت و با نگاهی اجمالی به ساختار دوام و وضعیت خانه های دوام و ایمنی گفت: گروه‌های داوطلب دوام در سال ۱۳۸۵ با مجوز شورای اسلامی شهر تهران با عنوان یکپارچه‌سازی شاخصه‌های برنامه ریزی و تامین بودجه جهت یکپارچه سازی سیاست‌های آموزش مدیریت بحران و تشکیل گروه‌های داوطلبانه مردمی در محلات شهر آغاز به کار کرده‌اند.

به گفته وی؛ در حال حاضر ۳۳۰ خانه دوام در سطح محالت خدمات ارائه می دهند و ۲۱۳۵۰ عضو داوطلب در سامانه tdms.tehran.ir ثبت نام کرده و آموزش دیده اند.

وی در ادامه به بررسی دلایل کاهش مشارکت مردان برای فعالیت در گروههای دوام پرداخت و یادآور شد: مردان میزان سودآوری فعالیت مشارکتی را بر میزان مشارکت خود بسیار موثر دانسته و پاداش متناسب با مشارکت را حائز اهمیت می‌دانند. همچنین اوقات فراغت محدود مردان مانع مشارکت آنها در امور داوطلبانه است.

 تدوین برنامه‌ای دقیق برای ارائه خدمات و پاداش متناسب با مشارکت ، توجه به ساعات کاری فرد، توجه به نقش مدیریتی و فرماندهی در میزان مشارکت ، تمرکز بر افزایش ظرفیت‌های قانونی و مشارکت ساختاری و در اختیار داشتن اطلاعات دقیق موضوعات دیگری بود که به گفته وی می‌توان با توجه به آنها میزان مشارکت مردان در گروه‌های داوطلب را افزایش داد.

در ادامه این وبینار سیده سمانه میراسماعیلی دانشجوی دکتری تخصصی سلامت در بلایا و فوریت‌ها به بررسی مدیریت بحران جامعه محور پرداخت و از ارزیابی خطر، کاهش آسیب‌پذیری و افزایش ظرفیت جوامع به عنوان اهداف مدیریت بحران جامعه محور نام برد و با ترسیم ساختار کلی مدیریت خطر جامعه محور از آگاه‌سازی، ظرفیت سازی و برنامه‌ریزی به عنوان بخش‌های مختلف آن یاد کرد.

به گفته وی؛ اهداف اصلی تعریف شده ذیل مبحث آگاه‌سازی شامل افزایش درک خطر در گروه‌های مختلف جامعه، ارتقای درک خطر در مدیران و تصمیم‌گیرندگان، استفاده از رسانه‌های جمعی متناسب با مخاطب، استفاده از افراد تاثیرگذار در مدیریت خطر و بهره‌گیری از بسترها و رسانه‌های اجتماعی می‌شود.

بنابراین گزارش، آموزش به کودکان و نوجوانان، آموزش‌های عمومی و تخصصی، انجام ارزیابی آموزش‌ها، برنامه‌ریزی و اجرای تمرین و تدوین راهنماها و کتاب‌های عمومی و تخصصی در مبحث ظرفیت‌سازی و تهیه پروفایل ارزیابی خطر و تاب‌آوری، تدوین استراتژی‌های کاهش خطر حوادث و بلایا در جوامع، تدوین برنامه‌های کاهش خطر،تدوین برنامه‌های عملیاتی و تدوین اقدامات استاندارد عملیاتی در بخش برنامه‌ریزی باید مورد توجه قرار گیرد.

انتهای پیام

۷ اسفند ۱۴۰۰ - ۱۴:۱۱
کد مطلب: 18353

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • 0 + 0 =