به گزارش شهر، سفیران «من شهردارم» بخشی از سختیهای سفیر این برنامه بودن را بیان کردهاند که از سوی روابط عمومی معاونت برنامهریزی، توسعه سرمایه انسانی و امور شورای شهرداری تهران منتشر شده است.
۱-اعتماد به یک غریبه: باور کنید اصلاً کار راحتی نیست سفیرِ من شهردارم بودن! باور کنید خیلی کار سختیه با مردم رودررو شدن و ازشون خواهش کردن برای وقت گذاشتن و شنیدن حرف و توضیحات از کسی که نمیشناسنش و تلاش کردن برای جلب اعتماد به یه غریبه و قانع کردنش برای رأی دادن توی نظرسنجی «من شهردارم» اونم با استفاده از گوشی تلفن همراهش که یه وسیله شخصیه.
۲-جدید و نوپا بودن «من شهردارم»: یکی از مشکلاتی که ما «سفیران من شهردارم» باهاش مواجهیم اینه که چون «من شهردارم» یه ایده و برنامه جدیده توی شهرداری تهران که سه سالشه، تبیین و تشریحش برای شهروندان کار سختیه توی چند دقیقه! اونم تبیین و تشریحی که بتونه توی چند دقیقه شهروند رو در مورد اهمیت طرح قانع کنه و به این نتیجه برسه که توش شرکت کنه. از طرفی چون بعضی از شهروندان کار دارن و با تعجیل میخوان زود برن و به کارشون برسن، طبیعتاً وقت نمیذارن و تمرکزی روی حرف منِ سفیر ندارن. همین باعث میشه بعضی از شهروندان محترم برداشت دقیقی از توضیحات سفیر نداشته باشن و حتی باعث سوءتفاهم بشه!
۳-شَکهای شهروندی و سفیران مظنون: نکته ناراحت کننده ماجرا اینجاست که اینقدر کلاهبرداری توسط هنجارشکنها و خرابکارها زیاد شده که شهروندان چون ذهنشون منفی شده و درباره موبایل و «کد تأیید» یا همون کد اعتبارسنجی خیلی سریع مظنون میشن! بعضیهاشون وقتی میگیم باید با موبایل خودتون برید توی سامانه و در «من شهردارم» شرکت کنین، فکر میکنن میخوایم تا گوشیشونو در بیارن ازشون بقاپیم! یعضی دیگهشونم خیال میکنن ما هکر یا کلاهبردار سایبری هستیم و میخوایم حسابشونو خالی کنیم یا گوشیشونو هک کنیم! به خاطر همین یهویی از مثلاً ۱۵ شهروندی که دعوتشون میکنیم برای مشارکت، فقط یه نفر راضی میشه به شرکت کردن!
۴-قضاوتهای سیاسی یا رسانهای غیرمنصفانه: عجیبه که توی همه کشورهای توسعه یافته و جاهایی که برنامههای مشارکتی مثل «من شهردارم» اجرا میکنن، برای مشارکت شهروندان یه سری مشوق برای تقدیر و تشویق در نظر میگیرن اما اینجا ما توی «من شهردارم» وقتی مثلاً یه شهروند به صورت کاملاً داوطلبانه توی «من شهردارم» مشارکت میکنه، برای تشویق و تشکر مهمونش میکنیم مثلاً به یه «نقاشی روی صورت کودک همراهش» یا به یه تست قند خون، توسط بعضیها یا از سر سیاست یا غیرعمد، مورد پیشداوری قرار میگیریم! چه اشکالی داره وقتی یه شهروند در اداره شهر خودش مشارکت میکنه، یه تست قند خون هم براش انجام بشه؟! چون با این کار یه «خاطره خوب» توی ذهنش ثبت میشه و این خاطره خوب باعث میشه هر وقت اسم مشارکت شهروندی بیاد، اونو یه موضوع یک طرفه تلقی نمیکنه بلکه یه ارتباط دوطرفه بین سفیر شهرداری و شهروند میبینه که سفیر شهرداری به خاطر این مشارکت، شهروند رو تکریم کرده ولو با یه تشکر کوچیک مثل یه تست قند خون.
۵-بعضی از خود ما: یکی دیگه از چالشها که کار ما رو سخت میکنه اینه که بعضی از همکارانِ سفیر، گاهی توی نوع برخوردشون با شهروند ممکنه مرتکب برخی خطاها بشن و حرفهای رفتار نکنن که همین باعث میشه زحمت حدود ۶ هزار سفیر من شهردارم زیر سئوال بره!
نتیجه: با وجود این و با این دشواریها و خیلی چالشهای دیگه، واقعاً وقتی یه تعدادی از شهروندان تهرانی، اهمیت مشارکت خودشون در اداره شهر رو با رأی دادن توی نظرسنجی «من شهردارم» نشون میدن، خیلی حس خوبی به سفیر دست میده؛ انگار هر یک رأی، یه قطره خون به رگ شهر تزریق میکنه و باعث میشه ما افتخار کنیم که سفیر دعوت مردم به مشارکت توی مدیریت شهرمون تهران هستیم.
از طرف: جمعی از «سفیران سومین دوره من شهردارم»
انتهای پیام/
نظر شما