به گزارش خبرنگار خبرگزاری شهر، هدف اصلی این تور میدانی، ایجاد درکی مستقیم از میزان خسارات، بررسی سرعت بازسازیها و سنجش فاصله میان روایتهای رسمی و تصویرسازی جریانهای معاند بود. بسیاری از سفرا در همان دقایق ابتدایی، با دیدن عمق تخریبها، سکوتی کوتاه میکردند و با نگاهی متفکرانهتر مسیر خود را ادامه میدادند؛ گویی شهر در برابرشان داستانی ناگفته را باز میکرد.
نخستین ایستگاه، پایانه اتوبوسرانی بود. ردیفی از اتوبوسهای سوخته، با سقفهایی فروافتاده و بدنههای سیاهشده، همچون سایههای سنگین از شبی پرهیاهو در برابر سفرا ایستاده بودند. سرمای هوا با بوی فلز سوخته در هم آمیخته بود و چند دیپلمات با لحنی آرام از «غیرقابلباور بودن صحنه» سخن گفتند.
در دومین ایستگاه بازدید کنندگان به یک مکان مذهبی که توسط اغتشاشگران به آتش کشیده شده بود رفتند. در مسجد جامع شمیران نو، دیوارهای داغخورده و پنجرههای شکسته، روایت خاموش بیاحترامی به یک مکان مذهبی را به مهمانان خارجی نشاند.
و آخرین ایستگاه این بازدید میدانی در منطقه ۸ بود . در خیابان سرسبز، ویترینهای فرو ریخته، بانکها و مراکز تجاری سوخته ، حالوهوای دیگری داشت و یادآور شبی پرتنش در دل شهر شده بود. چهره بسیاری از دیپلماتها در این نقطه جدیتر شد؛ آنها درباره تأثیر این حجم از تخریب بر کسبوکارهای کوچک و مردم عادی سؤالهای بیشتری میپرسیدند.
در این منطقه جایی که خودروهای شخصی سوخته دپو شده بود، سفرا مقابل دهها اسکلت فلزی ذوبشده مکث کردند. بازتاب سرد رنگ خاکستری روی برفهای اطراف، تصویری تلخ و سنگین ساخت. اینجا بود که برخی دیپلماتها، با حسی نزدیک به همدردی، از «بیهدفی خشونت» سخن گفتند.
آخرین مقصد، ساختمان اداره مالیات شرق در چهارراه سبلان بود. سازهای سیاه، تهی از پنجره و پر از رد آتش. این ساختمان بیشتر شبیه یک یادگار سوخته از دل حادثه بود تا یک اداره دولتی. سفرا در این نقطه بیشتر از هرجای دیگر درباره چرایی و ریشههای این حجم از تخریب صحبت کردند.
آسیب رساندن به اماکن مذهبی، فارغ از هر توجیهی دردناک است!
در بخش پایانی بازدید، سفیر غنا به خبرنگار شهر گفت: «به طور کلی، آنچه در ایران رخ داده، بسیار مایه تاسف است و به نظر میرسد این اتفاقات میتوانست به هیچ وجه رخ ندهد. ما در غنا، درست مانند سایر کشورها، به حق شهروندی و دموکراتیک برای هر فرد احترام میگذاریم. با این حال، مشاهدات ما در این مدت فراتر از هر آنچه پیشبینی میکردیم بوده است. به عنوان یک فرد غیرمسلمانی، بازدید از مسجد جامع شمیران نو، با وجود اینکه به طور شخصی اعتقادات مذهبی خاصی ندارم، همچنان احساس ناراحتی و تاسف عمیقی را برانگیخت. آسیب رساندن به اماکن مذهبی، فارغ از هر توجیهی، به نظر من یک عمل غیرقابل قبول و دردناک است.»
یکی دیگر از نمایندگان سازمان ملل نیز گفت: «از سازمان ملل متحد، از تدارک این بازدیدها صمیمانه تشکر میکنم. این فرصت بسیار ارزشمندی بود تا با مشاهده مستقیم و دریافت توضیحات از نزدیک، درک بهتری از شرایط و اتفاقات اخیر به دست آوریم.»
لمس آرامش پس از یک دوره آشوب
بازدید سفرا در حالی پایان یافت که بسیاری از آنها هنگام خروج، درباره لزوم استفاده از راهحلهایی برای جلوگیری از خشونت اغتشاشگران سخن میگفتند. این بازدید میدانی، فقط یک تور رسمی نبود؛ فرصتی بود برای دیدن زخمهای شهر، شنیدن روایتهای بیصدای خیابانها و لمس آرامش شکنندهای که پس از یک دوره آشوب، دوباره بر تهران نشسته است.
انتهای پیام/
نظر شما