به گزارش شهر به نقل از روابط عمومی سازمان رفاه، خدمات و مشارکتهای اجتماعی شهرداری تهران ، این موکب با تلاش معاونت کارآفرینی و توانمندسازی این سازمان برپا شده و در میانهی رفتوآمد شلوغی و شعارهای حماسی و انقلابی، کنار موکب، بخشی قرار دارد که نگاهها را ناخودآگاه کند میکند؛ «ایستگاه نقاشی کودکان»؛ همانجایی که دنیای کوچک بچهها با کاغذ و رنگ، تبدیل میشود به تصویری شفاف از رویاهایشان. چند قدم که نزدیکتر میشوی، صدای خندهها با خشخش مدادرنگیها قاطی شده. کودکانی که روی صندلیهای آبی نشستهاند، با چشمهایی پر از برق، جهان خود را روی کاغذ میسازند: یکی خانهای خراب شده میکشد، یکی موشک، یکی لانچر، یکی سرباز، یکی تانک، و گویی جنگ تحمیلی بر افکار و روان کودکان ایران زمین نیز تاثیر گذاشته.
اما نقطه خاص این ایستگاه، حضور یک روانشناس کودک است؛ کسی که آرام و مهربان کنار بچهها مینشیند، گفتگو میکند، و بعد نقاشی را با حوصله مرور میکند. هر خط، هر رنگ، هر خورشید در حال طلوع، برای او معنایی دارد؛ معنایی که به والدین کمک میکند دنیای درونی فرزندشان را بهتر بشناسند.
ایستگاه ساده است، اما زنده و پر از انرژی و امید. دیوارها با نقاشیهای رنگارنگ پر شده؛ نقاشیهایی که وقتی کنار هم مینشینند، انگار یک نمایشگاه کوچک و عجیب میسازند؛ نمایشگاهی از نگاههای بیغلوغش، آرزوهای کودکانه و تخیلهایی که هیچ محدودیتی نمیشناسند. پدر و مادرها چند قدم آنطرفتر میایستند و با لبخندی آرام نگاه میکنند و گاهی زیر لب میگویند: «نمیدانستیم این رنگها اینقدر حرف برای گفتن دارند.»
ایستگاه نقاشی در موکب «ایستگاه دیپلماسی اقتدار در انتقام» جایی است که کودکان نه تنها نقاشی میکشند، بلکه کمکم خودشان را هم کشف میکنند و شاید همین است که این بخش از موکب را برای خیلیها به یکی از جذابترین نقاط خیابان فردوسی تبدیل کرده است، جایی که رنگها پلی میزنند میان دلهای کوچک و بزرگ.
انتهای پیام/
نظر شما