عصر شعر در «نیکمت‌های خالی»

عصر شعر که تمام شد، نیمکت‌ها خالی شدند؛ شاعران آمدند و شعر خواندند. شاعران اما می‌دانستند: نیمکت‌های خالی، مخاطبانی شده‌اند که شهادت می‌دهند، جنگ بی‌رحم است و کودک‌کش… شاعران در سکوت شعر گفتند تا سکوت فریادشان را دنیا بشنود.