وقتی به تاریخ این سرزمین می نگرم و یاد آن کودکان معصوم در روزهای حماسی ایام جنگ چهل روزه و هم اینک در جنوب کشور می افتم که چگونه زیر آتش دشمن قد خم نکردند و خونشان درخت تنومند عزت این سرزمین را آبیاری کرد، پیوندی ناگسستنی میان دیروز و امروز می بینم. این کودکان وارثان همان مکتبی بودند که از رقیه(س) آموخته بود *ایستادگی در برابر ظلم نه یک انتخاب بلکه یک تکلیف است.*
امروز نیز در جغرافیای جنوب و در میان آتش و گلوله هایی که بر سر کودکان بی گناه فرو می ریزد، گویی همان صحنه های شام و کربلا در ابعادی دیگر در حال تکرار است. هر قطره خونی که از این فرشته های زمینی بر خاک می ریزد سند رسوایی ظالمان زمانه است و فریادهای بی صدای آنان در سینه تاریخ ثبت خواهد شد.
ما به عنوان خادمان مردم در مدیریت شهری منطقه ۴ ضمن گرامیداشت این ایام عهد می بندیم که پاسدار ارزش های انسانی و مدافع گفتمان عدالت خواهی باشیم. وظیفه ماست که اجازه ندهیم روایت این مظلومیت در هیاهوی جهان مدرن به دست فراموشی سپرده شود. خون های به ناحق ریخته کودکان میناب که در پی علم و دانش و سرزندگی به مدرسه رفته بودند و ایستادگی کودکان جنوب و پرپر شدن گل های امروز در آتش جنگ دو روی یک سکه اند که جنایت آمریکای پلید و رژیم کودک کش اسراییل را به نمایش می گذارد و ما پیرو راه رهبر شهیدمان و صالحی تکیه بر جای حق او زده، تا آخرین نفس بر سر آرمان های خود ایستاده ایم تا روزی که زمین از وجود ستمگران پاک شود.
"ولا تحسبن الله غافلا عما یعمل الظالمون انما یوخرهم لیوم تشخص فیه الابصار"
"و گمان مبر که خدا از آنچه ظالمان انجام میدهند غافل است. همانا خداوند کار آنان را برای روزی وا میدارد که چشم ها در آن خیره می مانند."
*آیه ۴۲ از سوره مبارکه ابراهیم*
نظر شما