به گزارش خبرنگار شهر، بوستان گفتگو این روزها میزبان آخرین روزهای بیست و چهارمین نمایشگاه زنان و تولید ملی است؛ جایی که چند قدم بعد از غرفههای متنوع و رنگارنگ تولیدی زنان و فاصله ای کوتاه از شلوغی نمایشگاه، آنچه بیش از هر غرفهای نظرها را به خود جلب کرده، نه یک محصول صنعتی یا دستسازههای هنری، بلکه ناوگانی صفکشیده از تاکسیهای برقی و دوگانهسوز با رانندگانی زن است که با لبخند و چهرههایی به دور از خستگی، مسافران را جابهجا میکنند.
بیست و چهارمین دوره این رویداد، درحالی با آخرین صفحات کتاب خود رسیده که برای دومین سال پیاپی، سازمان مدیریت و نظارت بر تاکسیرانی شهر تهران با شعار «با بانوان برای بانوان؛ سفری امن و مطمئن» پای به میدان گذاشته است. ابتکاری که پاسخگوی مطالبه دیرینه بانوان پایتخت برای دسترسی به حملونقل شهری ایمن بود و حالا آمارها نشان میدهد که این خواسته، نه فقط برآورده، بلکه با استقبال نیز روبهرو شده است.
آمارهایی که گویای یک تحول است
آمارها از سهبرابر شدن شمار مسافران این ناوگان در نمایشگاه، نسبت به سال گذشته حکایت دارد. ۳۰ دستگاه تاکسی با رانندگان زن، طی روزهای برپایی این نمایشگاه، ۶۰۰ سفر ثبت کردهاند. خدمترسانی از ساعت ۱۰ صبح تا ۲۱ شب با ترکیبی از ۸ خودروی برقی و ۲۲ تاکسی غیربرقی، نفسهای پایانی این رویداد را برای بازدیدکنندگان شیرینتر کرده است.
در کنار این آمار، اینکه کلانشهر تهران در مجموع، میزبان ۲۳۰۰ تاکسیران زن فعال در سطح شهر است، نیز نشان میدهد، پشت این آمارها، قصههایی از جنس تغییر و امید جریان دارد.
فاطمه منصوری، یکی از رانندگانی که با تاکسی برقی خود در طول این نمایشگاه، گردشگران و بازدیدکنندگان را جابهجا کرده، در گفتگو با خبرنگار شهر، با چهرهای گشاده از تفاوت این خودروها با ناوگان فرسوده پیشین میگوید. لحنش وقتی به تاکسیهای قدیمی میرسد، طعم تلخی دارد: «دائماً جوش میآوردند، امنیت و راحتی نداشتیم.» اما ناگهان صدا گرم میشود: «در تاکسیهای برقی جدید، امنیت و راحتی کامل داریم.»
او با اشاره به تسهیلات شهرداری تهران میافزاید: «با وجود اینکه آورده ما بسیار کم بود، اما این تسهیلات بیسابقه باعث شد با خیال راحت صاحب تاکسی برقی شویم و تاکسی فرسوده را جایگزین کنیم.»
منصوری که ۲۲ سال سابقه رانندگی دارد و این چهارمین تاکسی عمر حرفهایاش است، میگوید: « با این تاکسیها حتی بعد از ۱۰ ساعت کار، خسته نمیشوم. مسافران دائماً از ما درباره نحوه تهیه این تاکسیها میپرسند و از راحتی و آرامش در آن میگویند. خیلیها میخواهند سفرهای بعدی خود را هم با این خودروها انجام دهند.»
با این حال، او از یک چالش هم پرده برمیدارد؛ کمبود جایگاههای شارژ. «نازلهای شارژ به خوبی در سطح شهر در حال افزایش است اما همچنان کمبود داریم و از شهرداری میخواهیم این جایگاهها را بیشتر کند.»
منصوری با صبوری خاص خود به دیگر سوال هم درباره فعالیت تاکسیها در نمایشگاه پاسخ میدهد و میگوید: «جابهجایی مسافران در این نمایشگاه به گونهای مناسب انجام شد که هم رضایت تاکسیران و هم شهروندان را در پی داشت.»
در گوشهای دیگر، سمیه علیزاده، اولین بانوی دارنده تاکسی وی.آی.پی فرودگاه، با خودروی هیونداییاش ایستاده است. او که ۲۰ سال سابقه دارد و این دومین تاکسیاش است در گفتگو با خبرنگار شهر، با گرمی از شهرداری تشکر میکند: «این تاکسی را با تسهیلات و اقساط مناسب و مبلغ پایین تهیه کردم. امیدواریم کنار تاکسیهای برقی، خودروهای مناسب بینشهری غیربرقی هم اضافه شود.»
علیزاده که در روزهای نمایشگاه روزانه ۴ تا ۵ سرویس در این محدوده داشته، از یک واقعیت اجتماعی نیز میگوید: «مسافران ما اکثراً خانمها هستند. هنوز جا نیفتاده که ما میتوانیم خانوادهها هم جابهجا کنیم.»
در آخرین ساعات بیست و چهارمین نمایشگاه زنان و تولید ملی، حضور این تاکسی ها با رانندگان زن، نویدبخش آیندهای است که در آن امنیت و راحتی، دیگر یک مطالبه، بلکه یک واقعیت ملموس برای بانوان پایتخت است. هرچند هنوز راه برای توسعه زیرساختها و تغییر نگاهها باقی است، اما این گام دوم، محکمتر از سال قبل برداشته شده است.
نمایشگاه فردا تمام میشود، اما حضور این ۳۰ زن پشت فرمان، تصویری ماندگار از یک تحول شهری را ثبت کرده است؛ تحولی که در آن زنان، نهتنها مسافر، که خود، راننده مسیر تغییر هستند.
انتهای پیام/
نظر شما