به گزارش خبرنگار شهر، نگاه سنتی به پایتخت همواره بر محور پروژه‌های بزرگ مقیاس، ساختمان‌های بلند و بزرگراه‌های طولانی می‌چرخید. شهر اکثر مواقع به مثابه یک ماشین عظیم دیده می‌شد که وظیفه اصلی آن جابه‌جایی انسان‌ها و مدیریت کالبد فیزیکی محیط بود. اما از هفتم مهرماه، جریان پنهانی در زیر پوست تهران آغاز شده و این بار، مسئله نه آهن و سیمان و مترو و بوستان، بلکه «آرامش سفره‌های خانواده‌ها» است.
به دلیل جنگ اقتصادی دشمن، سفره خانواده‌ها هدف قرار گرفته و نرخ کالاها روند افزایشی یافت ولی از هفتم مهرماه شهرداری تهران به مقابله با این جنگ اقتصادی با اجرای طرحی به نام «تورم صفر» برخاسته که ابعاد اجتماعی هم دارد و به نوعی یک «مداخله اجتماعی» محسوب می‌شود تا اضطراب معیشت را از خانواده‌های تهرانی دور کند؛ نگرانی از قیمت‌هایی که با سرعت رشد می‌کنند و ثبات روانی کانون خانواده را هدف می‌گیرند.
طرح «تورم صفر» که با تثبیت قیمت ۱۲ مورد از اقلام معیشتی همچون شامل برنج، گوشت، حبوبات، ماکارونی، سویا، خرما، شکر و روغن و ... کلید خورد، پیش از آنکه یک طرح اقتصادی باشد، تلاشی برای بازگرداندن امنیت روانی و اجتماعی به فضای عمومی شهر است.
ابعاد اجتماعی این اقدام را می‌توان در سه لایه کلیدی بررسی کرد:
کاهش اضطراب عمومی
شهروندی که هر روز نگران قدرت خرید خود است، درگیر نوعی فشار پنهان است که مشارکت و نشاط اجتماعی او را کاهش می‌دهد. وقتی شهرداری تهران با حذف واسطه‌های غیرضروری و تثبیت قیمت ۱۲ قلم کالای اساسی، سدی در برابر تلاطم بازار ایجاد می‌کنند، پیام ملموسی به جامعه مخابره می‌شود: «شهر، پشت شماست».
تحقق عدالت در دسترسی
یکی از آفت‌های شهرهای بزرگ، تقسیم ناعادلانه امکانات است. اما مدل عرضه مستقیم که از هفتم مهرماه آغاز شد، تلاش دارد تا این فاصله را پر کند. فرقی نمی‌کند در کدام محله ساکن باشید؛ توزیع متوازن اقلام در میادین و فروشگاه‌های تعیین‌شده، تلاشی برای برقراری عدالت دسترسی است. این بعد اجتماعی طرح، به معنای احترام به حق همه شهروندان برای بهره‌مندی از خدمات ارزان و باکیفیت است. حذف دلالان و واسطه‌ها در این زنجیره، صرفاً یک اقدام مالی نیست؛ بلکه گامی برای کوتاه کردن دست کسانی است که از سفره‌های مردم سود می‌برند.
حفظ کرامت و مدرنیزاسیون در خدمت‌رسانی
بهره‌گیری از سامانه‌های هوشمند برای خرید غیرحضوری، ابعاد تازه‌ای به تعامل شهر و شهروند بخشیده است. این تغییر مسیر از صف‌های طولانی به سمت سفارش‌های دیجیتال، یعنی «احترام به زمان شهروند». وقتی مدیرت شهری ابزارهای تکنولوژی را برای تسهیل زندگیِ روزمره به کار می‌گیرد، در واقع به کرامت انسانی خانواده‌ها احترام گذاشته است. این کار، خستگی ناشی از ترافیک و دوندگی برای تهیه مایحتاج را به حداقل می‌رساند و وقت مفید خانواده را برای بودن در کنار هم آزاد می‌کند.
در نهایت، آنچه از هفتم مهرماه در پایتخت در حال رخ دادن است، فراتر از ثبات قیمت‌هاست. این یک «گذار اجتماعی» است؛ عبور از شهری که بیشتر به کالبد آن توجه می شد و اکنون به «معیشت» ساکنانش بیشتر توجه می شود.
امنیت یک شهر، تنها در برابر مخاطرات نیست؛ بلکه پناهگاه اصلی شهروندان، «ثبات معیشتی» است که ساختار اداره‌کننده شهر، ضامن آن شده است. این، بزرگترین پروژه است که نه با بتن، بلکه با امید و حمایت اجتماعی ساخته می‌شود.
نظر شما