به گزارش خبرنگار شهر، امروز یازدهم شهریورماه ۱۴۰۵، در سایه سار آرامگاه امام خمینی (ره)، فصلی تازه از تکاپوی دانشجویی ورق خورد. چهل و سومین نشست پایان دوره اتحادیه دفتر تحکیم وحدت با طنین شعاری که گویی از جان تک تک حاضران برخاسته بود، آغاز شد: «پای عهد خویش ایستادهایم».
این گردهمایی که قرار است طی سه روز، نبض مطالبات و نگاه نسل دانشجو را در ترازوی نقد و تحلیل بنشاند، با حضور ۲۰۰ نفر از نمایندگان تشکلهای دانشجویی از ۲۰ دانشگاه کشور، از جمله دانشگاههای نام آشنای تهران نظیر امیرکبیر، الزهرا، تربیت مدرس، ایران، علامه طباطبایی و همچنین دانشگاههای قزوین، هرمزگان و ارومیه و ... به شکوه نشست.
در نخستین روز این ضیافت اندیشه، علیرضا زاکانی، شهردار تهران، به عنوان مهمان ویژه در حلقه دانشجویان حضور یافت.
زاکانی در گام نخست، گسترهای از مسائل کلان را پیش روی دانشجویان گشود؛ از لزوم توجه به اقتدار نظامی کشور، واکاوی ابعاد جنگ و موضوع غرامت ها گرفته تا اهمیت استراتژیک تنگه هرمز، انتقام از دشمن و ضرورت بهره گیری از دیپلماسی فعال در همه زمینهها.
او در این سیاهه از دغدغهها، بر نقش بین المللی دانشجویان، آسیب های واحدهای مسکونی در پایتخت، چالش های پیچیده مسکن، امکان عبور از ناترازیهای اقتصادی و لزوم سپردن کارها به دست مردم تاکید ورزید و در نهایت، وحدت را چون ریسمانی ناگسستنی برشمرد.
همچنین فضای نشست، آمیخته به پرسشهای صریح بود. خانم عباسی، مجری مراسم که خود از میان دانشجویان بود، تریبون را به دست مطالبه گران سپرد. شهردار تهران نیز با گشاده رویی و روحیهای که نشان از استقبال از نقد داشت، به میدان گفتگو آمد.
نخستین پرسش گر، دانشجوی دختری بود که دوربین ذهن خود را بر تغییر چهره شهر در ایام جنگ و تفاوت های مدیریت فعلی با ادوار گذشته تنظیم کرده بود. او با یادآوری وقایع، خواستار شرحی بر اقدامات شهرداری در مراسم تشییع پیکر مطهر امام شهید و تجمعات شبانه شد. زاکانی در پاسخ، آن رویداد را محصول ارادهای جمعی دانست و گفت: تشییع، کار جمعی بود؛ نهادها، دولت و مردم دست در دست هم دادند. اگرچه برخی با پیش بینی های نادرست و ایجاد هراس، مردم را از آمدن به تهران بازداشتند، اما با وجود این کاستی ها، این مراسم می توانست بینظیرتر از این باشد. او تجمعات شبانه را نیز پدیده ای یگانه در تاریخ خواند که بیش از شش ماه، حضور مستمر مردم را به تماشا گذاشت.
در ادامه، جو گفتگو رنگ و بوی اقتصادی گرفت. دانشجوی پسری با لحنی گلایه آمیز، از زخم های عمیق بورس بر پیکره اعتماد عمومی گفت؛ از میلیاردها همتی که در بازار سرمایه خاکستر شد و دلاری که در کوران جنگ، نوسان کرد و امید ها را بر باد داد. او پرسید: کدام مسئول باید پاسخگوی این اعتماد از دست رفته باشد؟
زاکانی بی درنگ پاسخ داد: من آن زمان فریاد زدم که پولتان را به بورس نبرید؛ حتی در مجلس نیز این را بیان کردم، چرا که حباب بورس آشکار بود.
او مدیریت دولت اسبق را مسبب این آشفته بازار دانست و تاکید کرد: متولیان امر باید پاسخگو باشند. زاکانی با اشاره به تجربه دهه هشتاد، افزود: در آن زمان، الگوی سپرده گذاری دلاری بسیار کارآمد بود که متأسفانه در دولت آقای احمدینژاد بعد با ریالی کردن سودها، اعتماد مردم آسیب دید. مسئول، وقتی تعهد می دهد باید به آن پایبند باشد.
او راه برون رفت را مردمی سازی اقتصاد خواند و پیشنهاد داد: شرکت ملی نفت با آن ارزش ویژه، می تواند مردم را در سودآوری های کلان شریک کند و چندین هزار همت اسکناس دلاری و غیر دلاری در دست مردم است.
در ادامه بحث، پیرامون مسکن نیز چرخید. دانشجوی دختری به نقد عملکرد دولت پرداخت و پرسید چرا با وجود شعارها، خروجی مطلوبی برای مردم ملموس نیست؟ زاکانی ، پاسخ داد: دولت در مسیر دشواری گام بر می دارد. من خود در زمان انتخابات رقیب بودم و گفتم نمی گذارم رئیس جمهور شوید، اما تقدیر چنان شد که بار بر دوش ایشان قرار گرفت.
او افزود: خدا نخواست و بار سنگین مسئولیت بر دوش ایشان افتاد؛ حالا این بار بر دوش همه ماست. وی تاکید کرد که گسست های انتخاباتی باید جای خود را به هم افزایی برای مقابله با دشمن بدهد؛ دشمنی که تاب آوری مردم و خطای محاسباتی مسئولان را نشانه رفته است. او یادآور شد که طبق تاکیدات رهبری، باید از تفرقه پرهیز و خسارات جنگ را جبران کرد.
در پایان، وقتی از زاکانی درباره نوسازی واحدهای تخریب شده پرسیدند، او گفت: این کاری بود که هیچ کس جز شهرداری از عهده اش برنمی آمد. او به اقدامات نوآورانه در مجتمع سازی برای مدارس آموزش و پرورش اشاره کرد و یادآور شد که شهرداری از ظرفیت های معاملات مسکن و زمین بهره برده است.
نشست با دعوتی از سوی شهردار پایان یافت؛ دعوتی از دانشجویان برای پذیرش مسئولیت های سنگین در سپهر سیاسی و اجتماعی کشور.
شهردار تهران با امیدواری گفت: ان شاء الله با همت شما، چشم دشمنان که کور شده است، کورتر خواهد شد.
در پایان دانشجویان با تقدیم تندیس نشان پایان دوره تحکیم و عکس نمادین مشت حضرت آقا، قدردانی خود را از این حضور و گفتگو ابراز کردند.
نظر شما