به گزارش خبرنگار شهر، برای کسی که شب را در خیابان به صبح می‌رساند، گاهی تمام فاصله میان یک شب پرخطر و یک شب امن، سقفی است که بالای سرش قرار می‌گیرد؛ سقفی که شاید برای بسیاری از شهروندان امری بدیهی باشد، اما برای افراد بی‌سرپناه، به‌ویژه در سرمای زمستان، ضرورتی حیاتی است.
تهران، شهری با میلیون‌ها شهروند و نیازهای گوناگون است؛ شهری که مدیریت آن را نمی‌توان تنها در ساخت بزرگراه، توسعه حمل‌ونقل عمومی یا اجرای پروژه‌های عمرانی خلاصه کرد. در این کلان‌شهر، افرادی نیز زندگی می‌کنند که بیش از هر چیز به حمایت اجتماعی، خدمات درمانی و سرپناه نیاز دارند.
شهرداری تهران در سال‌های اخیر کوشیده است در کنار توسعه زیرساخت‌های شهری، دامنه خدمات خود را به این گروه‌ها نیز گسترش دهد. فعالیت مددسراها و گرمخانه‌های پایتخت یکی از نمونه‌های روشن این رویکرد است؛ مراکزی که برای حمایت از افراد بی‌سرپناه ایجاد شده‌اند و در سال‌های گذشته، خدمات آن‌ها از اسکان شبانه فراتر رفته است.
از راه‌اندازی مددسراهای سیار و استقرار گشت‌های اجتماعی در معابر شهر تا ارائه خدمات پزشکی رایگان و هوشمندسازی فرایند پذیرش مددجویان، مجموعه‌ای از اقدامات در حوزه حمایت اجتماعی انجام شده است که می‌توان آن‌ها را بخشی از کارنامه خدماتی مدیریت شهری تهران دانست.
پناهی در دل شهر؛ وقتی خدمت‌رسانی تعطیلی ندارد
یکی از مهم‌ترین جلوه‌های خدمات اجتماعی شهرداری تهران، حمایت از افرادی است که به دلایل مختلف، سرپناهی برای گذراندن شب ندارند.
در روزهای سرد سال، زمانی که کاهش دما می‌تواند سلامت و حتی جان افراد بی‌خانمان را تهدید کند، مددسراهای شهرداری به یکی از مراکز اصلی ارائه خدمات حمایتی تبدیل می‌شوند.
سازمان خدمات اجتماعی شهرداری تهران در گفت‌وگو با شهر از فعالیت ۱۵ مددسرای ثابت برای پذیرش افراد بی‌سرپناه خبر داده است؛ مراکزی که با اختصاص فضاهای جداگانه برای زنان و مردان، امکان اسکان شبانه و دریافت خدمات اولیه را فراهم می‌کنند.
اما خدمات‌رسانی به همین مراکز محدود نمانده است.
یکی از اقدامات قابل توجه مدیریت شهری، استفاده از اتوبوس‌های ویژه به‌عنوان مددسراهای سیار است؛ مراکزی که امکان ارائه خدمات در نقاط مختلف شهر را فراهم کرده‌اند تا افرادی که به هر دلیل به مددسراهای ثابت مراجعه نمی‌کنند نیز از حمایت محروم نمانند.
مسئولان سازمان خدمات و مشارکت‌های اجتماعی شهرداری تهران از فراهم بودن ظرفیت اسکان شبانه برای ۲ هزار و ۶۰۰ نفر خبر دادند؛ ظرفیتی شامل ۲ هزار نفر در مراکز ثابت و ۶۰۰ نفر در ۱۵ مددسرای سیار.
در کنار این امکانات، گشت‌های «حامی شهر» نیز برای شناسایی افراد بی‌سرپناه و انتقال آنان به مراکز حمایتی فعالیت می‌کنند.
مجموعه این اقدامات بیانگر تلاشی برای انتقال خدمات اجتماعی از فضای محدود مراکز حمایتی به سطح شهر است؛ رویکردی که در آن، مدیریت شهری صرفاً منتظر مراجعه افراد نیازمند نمی‌ماند، بلکه با استقرار گشت‌ها و مراکز سیار، امکان دسترسی به خدمات را افزایش می‌دهد.
از یک وعده غذای گرم تا درمان رایگان؛ خدماتی برای حفظ سلامت و کرامت انسانی
تأمین سرپناه، نخستین نیاز یک فرد بی‌خانمان است، اما همه نیازهای او در داشتن مکانی برای خواب خلاصه نمی‌شود.
افرادی که در شرایط دشوار بی‌خانمانی زندگی می‌کنند، ممکن است برای مدت طولانی به خدمات درمانی و بهداشتی دسترسی نداشته باشند. بیماری‌های درمان‌نشده و مشکلات جسمی، شرایط زندگی آنان را دشوارتر می‌کند.
در همین زمینه، شهرداری تهران تلاش کرده است خدمات درمانی را نیز در کنار برنامه‌های اسکان و حمایت اجتماعی ارائه دهد.
بر اساس گزارش منتشرشده در مرداد ۱۴۰۵، طی سه‌ماهه نخست این سال، یک‌هزار و ۹۳۱ نفر از مددجویان تحت پوشش خدمات ویزیت و معاینات پزشکی قرار گرفته‌اند؛ اقدامی که با هدف شناسایی بیماری‌ها، رسیدگی به وضعیت سلامت مددجویان و تسهیل دسترسی آنان به درمان انجام شده است.
شاید در مقیاس یک کلان‌شهر، این اعداد در کنار آمار پروژه‌های بزرگ شهری چندان به چشم نیایند، اما اهمیت چنین خدماتی را باید در نیاز واقعی دریافت‌کنندگان آن جست‌وجو کرد افرادی که گاه امکان پرداخت هزینه‌های اولیه درمان را نیز ندارند.
در این بخش از خدمات شهری، موضوع تنها ارائه یک خدمت رایگان نیست؛ مسئله فراهم کردن امکان دسترسی افرادی به خدمات ضروری است که ممکن است در شرایط عادی از دریافت آن محروم بمانند.
عبور از اسکان موقت؛ مددسراها در مسیر بازتوانی اجتماعی
یکی دیگر از تحولات حوزه خدمات اجتماعی شهرداری تهران، تلاش برای گسترش نقش مددسراها از مراکز اسکان شبانه به مجموعه‌هایی با خدمات مددکاری و حمایتی مستمر است.
بر همین اساس، در سال‌های اخیر اقداماتی برای ساماندهی اطلاعات مددجویان، بررسی وضعیت آنان و پیگیری خدمات مورد نیازشان انجام شده است.
راه‌اندازی سامانه برخط «مددکار شهر» در سال ۱۴۰۲ یکی از این اقدامات بود؛ سامانه‌ای که بر اساس گزارش‌های منتشرشده، در ۲۰ مددسرای تهران مورد استفاده قرار گرفت و امکان ثبت اطلاعات مددجویان، مدیریت پذیرش، بررسی ظرفیت مراکز و پیگیری وضعیت افراد را فراهم کرد.
این اقدام می‌تواند به کاهش پراکندگی اطلاعات و هماهنگی بهتر میان مراکز حمایتی کمک کند؛ موضوعی که در شهری به گستردگی تهران، برای مدیریت خدمات اجتماعی اهمیت زیادی دارد.
در ادامه این مسیر، در شهریور ۱۴۰۵ نیز خبر اجرای آزمایشی طرح استقرار شبانه‌روزی مددکاران در تعدادی از مددسراهای ویژه بانوان و آقایان منتشر شد.
هدف این طرح، فراهم کردن امکان پیگیری مستمر وضعیت مددجویان و رسیدگی دقیق‌تر به نیازهای آنان عنوان شده است.
چنین اقداماتی نشان می‌دهد که در برنامه‌های جدید مدیریت شهری، توجه به وضعیت افراد پس از پذیرش در مددسرا نیز جایگاه مشخصی پیدا کرده است. فردی که وارد یک مرکز حمایتی می‌شود، ممکن است افزون بر غذا و محل استراحت، به درمان، پیگیری وضعیت خانوادگی یا دریافت خدمات تخصصی اجتماعی نیاز داشته باشد.
پاسخ‌گویی به این نیازها می‌تواند مددسراها را از مراکز صرفاً اقامتی به حلقه‌ای مؤثرتر در زنجیره حمایت اجتماعی تبدیل کند.
شهرداری و مسئولیتی فراتر از ساخت‌وساز
سال‌هاست که بخش مهمی از عملکرد شهرداری‌ها با شاخص‌هایی مانند میزان احداث بزرگراه، توسعه خطوط مترو، ساخت بوستان‌ها و اجرای پروژه‌های عمرانی سنجیده می‌شود. این خدمات بخش مهمی از وظایف مدیریت شهری هستند، اما همه ابعاد اداره یک شهر را در بر نمی‌گیرند.
شهر زمانی می‌تواند پاسخ‌گوی نیازهای متنوع شهروندان باشد که در کنار توسعه کالبدی، به مسائل انسانی و اجتماعی نیز توجه کند.
از این منظر، اقدامات شهرداری تهران در حوزه مددسراها اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا مخاطبان این خدمات، گروه‌هایی هستند که معمولاً با محدودیت‌های بیشتری برای دسترسی به امکانات عمومی مواجه‌اند.
فعالیت مراکز ویژه زنان بی‌سرپناه، افزایش ظرفیت اسکان در فصل سرما، توسعه مددسراهای سیار، خدمات درمانی رایگان و استفاده از سامانه‌های هوشمند، نمونه‌هایی از اقداماتی است که در سال‌های مختلف شهرداری تهران آن‌ها را محقق کرده است.
این اقدامات، در کنار دیگر فعالیت‌های خدماتی و عمرانی شهرداری تهران، نشان‌دهنده گستردگی مسئولیت‌های مدیریت شهری و تلاش برای پاسخ‌گویی به نیازهای گروه‌های مختلف جامعه است.
البته مقابله ریشه‌ای با بی‌خانمانی و آسیب‌های اجتماعی، مسئله‌ای فراتر از مسئولیت یک نهاد است و نیازمند همکاری دستگاه‌های مسئول، برنامه‌های حمایتی پایدار و فراهم شدن زمینه بازگشت افراد به زندگی مستقل است. با این حال، نقش شهرداری در تأمین سرپناه اضطراری و ارائه خدمات اولیه، بخشی مهم از این فرایند محسوب می‌شود.
معنای خدمت، در زندگی مردم روشن می‌شود
دستاوردهای مدیریت شهری همیشه در قالب سازه‌های بزرگ، افتتاح پروژه‌های عمرانی یا ارقام چشمگیر بودجه‌ای نمایان نمی‌شوند. گاهی نتیجه یک اقدام شهری را باید در زندگی افرادی دید که کمتر فرصت دیده شدن پیدا می‌کنند.
برای یک شهروند، بهره‌برداری از یک مسیر جدید حمل‌ونقل می‌تواند به معنای کاهش زمان سفر باشد؛ برای شهروندی دیگر، دسترسی آسان‌تر به خدمات عمومی اهمیت دارد و برای فردی که شب را در خیابان می‌گذراند، فراهم شدن سرپناه و دریافت غذای گرم، پاسخی به یکی از فوری‌ترین نیازهای زندگی است.
شهرداری تهران در سال‌های اخیر تلاش کرده است با اجرای طرح‌های مختلف، خدمات خود را متناسب با این نیازهای متفاوت گسترش دهد. عملکرد مددسراها و مراکز حمایتی نیز بخشی از همین تلاش است؛ حوزه‌ای که استمرار خدمات در آن به اندازه توسعه امکانات اهمیت دارد.
در شهری با گستردگی و پیچیدگی تهران، خدمت‌رسانی زمانی معنای کامل‌تری پیدا می‌کند که هیچ گروهی از شهروندان، حتی آنان که در دشوارترین شرایط زندگی قرار دارند، از دایره توجه مدیریت شهری بیرون نمانند.
برای کسی که در سرمای شب به دنبال سرپناه می‌گردد، نام پروژه‌ها و بزرگی بودجه‌ها در اولویت نیست؛ آنچه اهمیت دارد، دری است که به روی او گشوده می‌شود، غذای گرمی است که دریافت می‌کند و فرصتی است که برای رسیدگی به وضعیتش فراهم می‌شود.
این، یکی از ملموس‌ترین جلوه‌های خدمت شهری است؛ خدمتی که ارزش آن را پیش از هر چیز، باید در زندگی کسانی دید که به آن نیاز دارند.
انتهای پیام/
نظر شما